Tegen de wind in..

Het blog schrijven is een beetje uitgebleven. Hier dan toch weer wat verhalen, zwart op wit.
De kettingbladen hebben weinig toeren gedraaid in de laatste weken van oktober. De laatste blog heeft laten zien dat er Koninklijk bezoek was en dat werd gefeest. De laatste vrijdag van oktober, 80 kilometer vanuit Boekarest, zijn Ed & Willem huiselijk en warm opgenomen in een Roemeense familie. Dit is natuurlijk een waar spektakel voor hen. De twee dagen werden afgewisseld met verschillende belevenissen: barbecue, Tuica (traditioneel Roemeense drankje), tuinwerk, bijen, afval wegbrengen, paard en wagen, voetbal, praten en weer een Tuica of huis gestookte wijn. De belevenissen naast de fiets worden gekoesterd door de mannen van weleer. De tijd is natuurlijk kostbaar, want wat heeft iedereen het druk druk druk.

 

 

Na het bezoek aan het gezin in Chiselet (Podcast S2A1) stond er een zware etappe op het programma, 120 kilometer naar Urluia. Dit ging alleen bijna mis. Zware mistbanken probeerden namelijk roet in het eten te gooien. De Roemeense familie nam voorzorgsmaatregelen en liet de snelheidsfietsers pas om 12 uur vertrekken. Dat betekent 6 uur trappen voor 120 kilometer en een stuk met de ferry. Eveneens kregen de mannen heuvels voor de kiezen, niet ingecalculeerd… Hoewel de benen van zowel Ed als Willem gelukkig een hoop gewend zijn waren zelfs zij bij aankomst wel kapot; knieën, enkels en de gemoedstoestand schreeuwden om aandacht. Tijdens de simpele avondmaaltijd, bestaande uit tomaat, komkommer, kaas en kool, werd duidelijk dat de bonnefooi fietsers in Urluia op de community farm langer zouden verblijven. UITEINDELIJK 6 DAGEN!!! Een prachtige belevenis!

 

Toen toch maar weer op de fiets.

 

George (community farm Urluia) stak het duo zijn laatste hart onder de riem: een slaapplek in Contstanta. Een prachtig huisje met enkel koud water en geen verdere faciliteiten. Een slaapplek uit het boekje! De tocht naar dit stekje was weer een taaie. De dagen met wind mee zijn geteld, helaas. Ditmaal forse wind tegen (later meer hierover), bescheiden bakken regen en intense kou. Dit plus een grieperige Willem en een Edgar met olifanten enkels slaat negatief uit. Bij aankomst werd een emotionele Podcast-aflevering opgenomen: ‘S2A2 Fietsplezier weg?’.

 

De fietsers laten zich niet kennen en stappen wederom op de fiets. Met de enkels wat dunner, maar de griep wat grover. Het weer wat beter, de wind gruwelijker. De zweet zouter en de geuren sterker. De Bulgaarse grens wordt in de namiddag van zaterdag 2 november bereikt, met trots maakt het duo hier een foto onder luid geblaf van de straathonden.

 

Zondags, geen normale fietsdag, staat de wind nog net iets harder op het gezicht. Voornamelijk op het gezicht van Ed, Willem hangt er als een droog gewapperde handdoek achter. Er is een moment geweest dat Ed zijn tuigje om zijn middel had en wilde gaan kitesurfen met Willem. Gelukkig zijn ze gewoon doorgefietst, zoals altijd, maar na 60 kilometer vonden ze het genoeg geweest. De fietsen zijn tegen het Sunny Dream Complex gezet en er wordt voor maar liefst 3 nachten plaatsgenomen in een appartement. Rust. De wind heeft zijn tol geëist.

 

Op rustdag één is de badplaats Baltsjik bekeken, nam Ed een broodje patat, speelden Ed & Willem als vanouds potjes schaak en betaalde een nieuwe Duitse vriend de rekening.

 

Trots kijken de haantjes met snor vanaf het balkon naar de Zwarte Zee, wederom een grote mijlpaal.

0

Start typing and press Enter to search